Kezdőlap Publikacije O nastanku Reformatske hrišćanske crkve

O nastanku Reformatske hrišćanske crkve

3344

Reformatska hrišćanska crkva

Kratak istorijski osvrt na osnovu činjenica o nastanku Reformatske hrišćanske crkve (RHC) koja deluje u Srbiji i van njenih granica.

Neizbežno se mora spomenuti datum 4. jun 1920. godine, kada je potpisan mirovni sporazum u palati Veliki Trijanon u Versaju (Francuska), između zemalja Antante i Mađarske. Sporazum je regulisao status nove nezavisne Mađarske države i definisao njene granice prema susedima. Ovo je jedan od mirovnih ugovora kojima je završen Prvi svetski rat, a koji su na Pariskoj konferenciji mira (od 18. januara 1919. do 28. juna 1919. u Parizu) zaključeni sa svakom pobeđenom državom posebno. Naglasak je bio na Članu 161 (Article 161 The Allied and Associated Governments affirm and Hungary accepts the responsibility of Hungary and her allies for causing the loss and damage to which the Allied and Associated Governments and their nationals have been subjected as a consequence of the war imposed upon them by the aggression of Austria-Hungary and her allies.) na osnovu koga je „velika Mađarska“ podeljenja, više od 75% svojih površina oduzeto, tako da je u ovim krajevima delujuća Reformatska crkva u Mađarskoj, otcepljena od matične crkve, i po Zakonu Kraljevine Jugoslavije iz 1930. godine dodeljen joj je status tradicionalne crkve pod nazivom „Reformovana hrišćanska crkva Kraljevine Jugoslavije“ a Ustav iste crkve objavljen u „Službenim Novinama“ od 08. juna 1933. godine 126-XXXVI pod brojem 361.

U gore pomenutom Ustavu Reformovana hrišćanska crkva Kraljevine Jugoslavije (u daljnjem tekstu RHCKJ) u § 4 kaže:

„Reformovana hrišćanska crkva Kraljevine Jugoslavije, kao i njena crkveno-samoupravna tela, pravna su lica, slobodna da vrše sva prava koja im kao takvim pripadaju, a naročito da stiču i uživaju kako pokretna tako i nepokretna dobra, prema propisima ovog Ustava i u granicama zakona. To isto važi i za crkvene ustanove predviđene ovim Ustavom.

Imovina crkveno-samoupravnih tela i ustanova Reformovane  hrišćanske crkve Kraljevine Jugoslavije služi samo ciljevima crkve, i ne može se ni pod kojim vidom od nje oduzimati, ni u druge ciljeve upotrebljavati, osim slučaja eksproprijacije (izvlašćenja) predviđene zakonom.“

  • 10 „Samoupravna tela Reformovane hrišćanske crkve Kraljevine Jugoslavije su: crkvene opštine, seniorati i Zemaljska crkva….“.

Ipak napominjemo da posle Trijanonskog sporazuma prvi koraci su doneti o nastavku službe u „otcepljenosti“ od matične crkve 21. oktobra 1920. godine u Retfali (Osijek, Gornji grad, R. Hrvatska). Crkva je imala ime Reformovana hrišćanska crkva Kraljevine Srba-Hrvata-Slovena od 1920-1929, dok od 1929-1941 Reformovana hrišćanska crkva Kraljevine Jugoslavije, od 1941-1944 postaje ponovo deo Reformatske crkve u Mađarskoj, dok Banat, koji je bio pod Nemačkom, osniva Episkopat sa episkopom Janošom Gačala, koga su u novembru 1944 ubili.

Tako da po završetku II svetskog rata, crkva nastavlja svoj rad u Jugosčaviji, pod imenom Reformatska hrišćanska crkva u Jugoslaviji dugi niz godina na čelu sa episkopom Šandor Agoštonom. Njega u službi sledi Čete K. Ištvan (Csete K. István) i Kancelarija episkopa iz Feketića prelazi u Pačir, jer po Ustavu i Pravilniku naše crkve, centar je tamo gde je u službi izabrani sveštenik za episkopa. Nakon navedenog, episkopat preuzima Imre Hodoši (Hodossy Imre), sveštenik iz Feketića. Posle smrti episkopa Hodošija, više od jedne godine (protivno Pravilniku) nije izabran novi episkop, već 10. juna 1997. godine Sinod prihvata promenjeni Ustav i Pravilnik, i proglašava strari Ustav i Pravilnik nevažećim. Posle toga za episkopa se bira Ištvan S. Čete (Csete Sz, István), bivši sveštenik iz Debeljače, pre izbora pozvan u Feketić. Teologiju je studirao za pomoćnika misionara u Škotskoj, i na dopisno tečaju dobio diplomu u Debrecenu (Mađarska) 06. septembra 1988. godine.

Reformatska hrišćanska crkv a u Jugoslaviji, posle ratova na Balkanu i raspada Jugoslavije, na 47. Sinodu održane u Feketiću 14. juna 2003. godine pod dnevnim brojem 11 sa 26 glasova DA, 4 glasa NE i sa 3 koji nisu glasali, Sinod menja ime iz Reformatska hrišćanska crkva u Jugoslaviji u novo ime Reformatska hrišćanska crkva.

Reformatska hrišćanska crkva ulazi u takvu fazu, gde episkop Ištvan S. Čete prikriva stvarnost: da je otišao u penziju 01. 01. 2009. godine (što smo službeno saznali tek 15. 05. 2012. po Dopisu PIO37-03/1-896). Da bi ojačao svoju poziciju protiv Ustava crkve Član 74: „Za Episkopa Zemaljske crkve se može izabrati takav sveštenik koji je državljanin Srbije, a u zemlji ima najmanje staž – trajanje službe od 3 godine, čiji život je primeran i usled nesebične službe koju vrši u korist crkve i time je izvojevao opšti ugled. Funkcija Episkopa prestaje usled smrti, penzionisanja iz svešteničkog zvanja, drugim načinom prestanka svešteničke funkcije, otkazom prihvaćenim od strane Sinodalnog veća, uklanjanjem sa funkcije putem pravosnažne sudske odluke, ili pak istekom ciklusa-mandata koji traje šest godina. Episkop se bira od strane Prezviterijuma na mandatni period od 6 godina. Izabrani Episkop mora da obavlja i redovnu svešteničku službu i da vodi Kancelariju episkopa, bez obzira na njegovu životnu dob, u svom radu pomaže obavezno postavljeni pomoćni sveštenik ili pak podređeni sveštenik.”

Iako Ustav jasno govori o tome da mandat prestaje odlaskom u penziju, on nastavlja da ojačava poziciju i vodi bez legitimiteta disciplinske postupke, jer ukoliko se protiv nekoga vodi postupak, ne može, istovremeno, i da bude na spisku za episkopa. Nije samo protiv mene pokretao postupke, već i protiv drugih sveštenika, čak i pod pretnjom, da će izgubiti dodatak za platu. U međuvremenu, na „svoju ruku“ menja ime crkve u „Reformatsku hrišćansku crkvu u Srbiji“ dok su sudski sporovi vođeni pod imenom „Reformatska hrišćanska crkva u Republici Srbiji“, što se može dokazati otiscima pečata koje su se koristili u to vreme.

Napominjem da se sve navedeno činilo bez odluke Sinoda (korištenje imena i pečata) Reformatske hrišćanske crkve.

Kako su sve učestalije bile nepravilnosti, Crkvena opština Novi Sad se distancirala od Reformatske hrišćanske crkve u Srbiji.

Naglašavam da u to vreme nismo imali informaciju da je mandat episkopu prestao, tako da smo se borili za opstanak i očuvanje ugleda i jedinstva Reformatske hrišćanske crkve.

Reformatska hrišćanska crkva u Srbiji bez aktivne i pasivne legitimacije pokreće sporove na svetovnim sudovima, sa pokušajem otuđenja imovine od onih koji drugačije misle i jedino žele da se zakon poštuje.

Do današnjeg dana nam nije jasno, kako je Osnovni sud u Novom Sadu i po kojoj pravnoj osnovi doneo presudu o iseljenju sveštenika Crkvene opštine Novi Sad, Reformatske hrišćanske crkve po tužbi koja nije osnovana od strane Reformatske hrišćanske crkve u Republici Srbiji, a na nekim podnescima koriste i naziv Crkvena opština Episkopski ured Feketić, a takve crkvene opštine nema, već postoji samo Episkopski ured, odnosno Kancelarija episkopa. Sud je mišljenja da je to isto (dok nismo postavili pitanje da li „Demokratska strnaka“ i „Demokratske stranka Srbije“ po mišljenju postupajućih sudija i izvršitelja isto?) dok prigovore vlasnika nepokretnosti ignorišu.

Tako je došlo do Sinoda, koja je održan 31. oktobra 2012. godine, na koga su bili pozvani predstavnici svih crkvenih opština po Pravilniku crkve. Niko se nije odazvao pozivu iz RHCS, i tako tradicionalna i registrovana Reformatska hrišćanska crkva donosi odluku pod rednim brojem 3, da neodazvane crkvene opštine koje su u sastavu lažno predstavljajuće Reformatske hrišćanske crkve u Srbiji sa ovim činom sami sebe isključili, odnosno istupile iz Reformatske hrišćanske crkve.

Nadležno ministarstvo, koji vodi Registar Crkava i verskih zajednica izdaje 3 (tri) različite potvrde da su:

Reformatska hrišćanska crkva

Reformatska hrišćanska crkva u Republici Srbiji

Reformatska hrišćanska crkva u Srbiji

REGISTROVANA TRADICIONALNA CRKVA! (posedujemo te kopije)

Zbog neodlučnosti i po našem mišljenju pritiska određenih političkih strujanja, velika šteta je naneta registrovanoj Reformatskoj hrišćanskoj crkvi ne samo u svetovnim sudskim sporovima, već i u ugledu pred vernicima kao i u poverenju prema našoj crkvi, kao i bitna povreda autonomije zagarantovane Zakonom i Ustavom Republike Srbije!

Na sve to se dodaje samo da se napomene i ne poštovanje zakona o Crkvama i verskim zajednicama Republike Srbije, gde gazeći sva prava Reformatskoj hrišćanskoj crkvi koja su zagarantovana zakonom, cenjeni sud preko izvršitelja smatra nišavim Član 27 istog zakona koji kaže:

ZAKON O CRKVAMA I VERSKIM ZAJEDNICAMA („Sl. glasnik RS „, br. 36/2006) Zaštita imovine

Član 27 „Sakralna i kulturna baština crkava i verskih zajednica, uključujući i nepokretna kulturna dobra, ne može biti predmet prinudnog izvršenja ili otuđenja u postupku stečaja ili prinudnog poravnanja.

Do donošenja propisa o vraćanju imovine crkava i verskih zajednica nadležni državni organ ili organ lokalne samouprave može im na njihov zahtev, u skladu sa zakonom, ustupiti na korišćenje oduzetu imovinu ili njene delove.”

Osnovni Sud u Novom Sadu na osnovu Rešenja P10747/2010 i po Rešenju I6821/2013 ne poštujući gore citirani Zakon R. Srbije iseljavajući sveštenika iz Parohijskog doma, koje je vlasništvo Crkvene opštine Novi Sad, Reformatske hrišćanske crkve. Dana 30. 09. 2015. godine Sud izdaje rešenje o obustavi iseljenja, dok Sudski izvršitelj, bez Rešenja Osnovnog suda u Novom Sadu u predmetu II259/2015 se poziva na I6821/2013 gde u toku predmeta na portalu Suda se vidi da je odbijeno iseljenje, a I259 nije REŠEN.

Ko stoji iznad zakona Republike Srbije? Očito trenutni sudski izvršitelji, političari i još neka strujanja, jer smo mi, kao oštećena strana, svedoci svega izrečenog, a naše iskaze dokazujemo validnim dokumentima.

Još malo detalja iz tih procesnih „cirkusa“: Rešenje o iseljenju stoji u presudi parničkog postupka na adresu Šafarikova 5, dok sveštenik nikada nije živeo na toj adresi, jer je tamo zgrada hrama Božjeg, a sveštenik živi u Pavla Papa 5, ali po „predstavniku prava – suda – i izvršitelja“ po njemu/njima je to isto. Zapitao sam, ako vam adresa nije bitna, zašto ne odemo kod vas?

Zašto pišem sve ovo? Zato što je poslednju kap narušavanju ustavnih prava naše crkve dodalo, kada bez Sudskog Rešenja o oduzimanju kancelarije, sudski izvršitelj „zapečaćuje“ kancelariju, tako da ne možemo doći do Matičnih knjiga, do osveštenik predmeta za pričest, i za sramotu ili kafanske čaše ili još bolje u duhu napada na našu crkvu treba da koristimo plastične čaše za deljenje vina za pričesti za USKRS.

Napominjemo da do današnjeg dana nije ni jednu odluku doneo Sinod Reformatske hrišćanske crkve o promeni imena ili o korištenju nevažećih pečata, naprotiv, izjavljujemo da sve one crkvene opštine koje su u sastavu Reformatske hrišćanske crkve u Srbiji a NISU nam vratile pečate sa tekstom „Reformatska hrišćanska crkva – u drugom redu Crkvena opština- i dole -ime mesta-naselja“ nisu validni od 31. 10. 2012. godine!

Takođe izražavamo nezadovoljstvo zbog nepravilne promene u Registru Crkava i verskih zajednica, na internet stranici Ministarstva pravde – koji vodi Registar (http://www.mpravde.gov.rs/registar.php?id=1138),  za vođstvo naše crkve upisan je episkop jedne verske zajednice koja sebe naziva Reformatska hrišćanska crkva u Srbiji  i koristi takav pečat! Naša registrovana Crkva se u više navrata obraćala nadležnima sa predlogom saradnje i rešavanja problema mirnim putem, ali smo zatekli zatvorene uši, čak sam dobio i krivičnu prijavu i Ministarstva pravde i direktora Kancelarije za rad sa crkvama zbog lažnog predstavljanja, dok suprotna strana i pored korištenja nevažećeg pečata i lažnog imena, dobija odluku Javnog tužilaštva da nije učinjeno krivično delo!

Summa summarum, mnogima smeta tradicionalna Reformatska hrišćanska crkva koja želi da evanđelje o Isusu dođe do što većeg broja ljudi, jer smo osnivali i Seniorat za srpsko govorno područje, pored Seniorata mađarskog govornog područa i Seniorata za dijasporu.

Secured By miniOrange